တက္လိုက္က်လိုက္ စိတ္ဓာတ္တစ္ခ်ိဳ႕ရယ္
လြမ္းဖ်ာလြမ္းနာလို႔နံမည္တပ္ရင္ ရတဲ့ ခဏခဏေနမေကာင္းျဖစ္တာေတြရယ္

ဘာေၾကာင့္လည္းလို႔ေမးခဲ့ရင္ေတာင္ အေျဖမရွိတဲ့
တစ္ခ်ိဳ႕ညေတြမွာ က်တတ္တဲ့မ်က္ရည္ေတြရယ္

တစ္ခုမက လိုခ်င္လို႔ တစ္ခုခုေပးေတာ့မလိုလို ဂရုစိုက္မႈေတြရယ္

အၿမဲတမ္းအေဖာ္ျပဴေပးေနတတ္တဲ့
ခပ္ရင့္ရင့္ သန္းေခါင္ေက်ာ္ညေတြရယ္

အဲဒါေတြအားလံုးက သမီးေဘးနားမွာ သိုင္းသိုင္း၀န္း၀န္းေလးနဲ႔ဆိုေတာ့
အေမ့ရင္ခြင္ကို သမီး မတမ္းတပါဘူး
အဲလိုမ်ိဴးေလး ေမ့ခ်င္ဟန္ေဆာင္ထားတာေပါ့

၂၂ ႏွစ္အေမ့သမီးကို
၃၂ ႏွစ္ေလာက္ရွိတဲ့ ရင့္က်က္မႈေတြလာေတာင္းၾကတိုင္း
အေမ့ေျပာတဲ့ ငါ့သမီးက အေမ့မ်က္စိထဲမွာ အၿမဲကေလးပဲဆိုတဲ့စကားကိုေတာ့
တကယ္လြမ္းတယ္ ေမေမရယ္..

Globalization ဆိုေပမယ့္
သမီး၀မ္းနည္းတိုင္း အေမ့ရင္ခြင္ကိုေျပးလာလို႔မရမွေတာ့
အဲဒီ Globalization ကလည္း အသံုးမ၀င္ပါဘူး အေမရာ..

ဒီ..လို..နဲ႔
အေမ့ရင္ခြင္ရဲ႕အေ၀းက သမီး
ၾကမ္းလိုက္ လြမ္းလိုက္ လမ္းခရီး မွာ
တစ္ခုခုဆို အေမ့အသံကိုပဲ ျပန္ၾကားေယာင္ၿပီး
စိတ္ဓာတ္ကို အေရာင္ျပန္တင္ေနရတယ္ အေမရယ္။

{August 31, Monday, 2009 >> 12:00 AM}, ၿဖိဳးၿဖိဳး (: