ဟိုအရင္က
ဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြ
ကင္းမဲ႔ေနတယ္။
ဇတ္ခံုေပၚတက္ျပီး
မင္းသမီးလုပ္ဖို႔ေတာင္
စိတ္မကူးမိပါဘူး။

ဒဏ္ရာေတြပြလန္က်ယ္ေနလည္း
ဒီဒဏ္ရာေတြေထြးပိုက္ျပီး
ျမိဳ႔တစ္ပတ္ ပတ္လို႔
ဘယ္သူေဖးမ မလဲ
ရွာခဲ႔ဖူးတယ္။

ခ်စ္သူ..
ဒီဒဏ္ရာေတြနဲ႔
ငါ့ကို ကုစားေပးခဲ႔တာ..
မင္းရဲ႔
ေႏြးေထြးမႈေတြလို႔ ငါထင္တယ္။
ဒဏ္ရာေတြလဲ
ကုန္ပါျပီ။
ငါ့ဘဝမွာလည္းအရမ္းေပ်ာ္ခဲ႔ပါျပီ။

အခုေတာ႔
ဒဏ္ရာအသစ္ေတြနဲ႔
ရွင္သန္လို႔ေနရျပီ။
ဘယ္သူလာကယ္မွာလဲ။
ခ်စ္သူ.. ေပးပါဦးလား…
ၾကင္နာျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ေနတဲ႔
မင္းအသံ၊ မင္းအထိအေတြ႔။

ဘာျဖစ္လို႔လဲ..
ခ်စ္ျခင္းေတြ မင္းဆီမွာမရွိေတာ႔တာလား..
ခါးသက္သက္အသံေတြနဲ႔
ငါ႔ကိုသတ္ေနတာလား..။
ဆူဖို႔ ေဟာက္ဖို႔ကလြယ္လို႔
ငါ့အတြက္ခ်ိဳသာျခင္းဆိုတာရွိရဲ႔လား။

ခ်စ္သူ..
ဝမ္းနည္းေနလည္း
ထူးမွမထူးေတာ႔တာပဲ။
မ်က္ရည္ျမစ္ၾကီးျဖစ္ေနပါေစ…
ဂရုေရာစိုက္ေသးရဲ႔လား..
သနားတတ္တဲ႔
မင္းရဲ႔ ႏွလံုးသား က်ားစားသြားလား။

ေပ်ာ္ေပ်ာ္သာေနလိုက္ပါမယ္..
ေသခဲတယ္။
ငါ့စိတ္ကိုငါေဖးမမယ္..
ဘယ္သူမွငါမလိုဘူး။
အျပံဳးေတြ ငါ႔မ်က္ႏွာမွာ
ပန္ဆင္ျပီး
ကိုးရီးယားမင္းသမီး
သြားလုပ္လိုက္ေတာ႔မယ္။

8th.9.2008