Professional Authors

ငါရယ္…ငါတို႔လမ္းရယ္…ငါတို႔မိသားစုရယ္-ေရႊၾကယ္မိုး

/* Style Definitions */
table.MsoNormalTable
{mso-style-name:”Table Normal”;
mso-tstyle-rowband-size:0;
mso-tstyle-colband-size:0;
mso-style-noshow:yes;
mso-style-priority:99;
mso-style-qformat:yes;
mso-style-parent:””;
mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt;
mso-para-margin-top:0in;
mso-para-margin-right:0in;
mso-para-margin-bottom:10.0pt;
mso-para-margin-left:0in;
line-height:115%;
mso-pagination:widow-orphan;
font-size:11.0pt;
font-family:”Calibri”,”sans-serif”;
mso-ascii-font-family:Calibri;
mso-ascii-theme-font:minor-latin;
mso-fareast-font-family:”Times New Roman”;
mso-fareast-theme-font:minor-fareast;
mso-hansi-font-family:Calibri;
mso-hansi-theme-font:minor-latin;}

ျမင္ကြင္းေတြကို မ်က္စိတဆံုး ရွည္လ်ားပစ္လိုက္တယ္

လမ္းေတြကို ရြာေတြ႔သည္အထိ ေျခဆန္႔ပစ္လိုက္တယ္

ေက်ာက္စိုင္ေတြကို ျဖိဳဖ်က္ျပီေဟ့ ဆိုမွေတာ့

အိမ္တြင္းေအာင္းေနရင္ မွားသြားမွာေပါ့

ငါတို႔ရဲ႕ ေနရာက အဲ့ဒီေနရာကို ေက်ာ္နိုင္ရင္ေရာက္ျပီ

 

အပိုင္းပိုင္းအတစ္တစ္ စုတ္ျဖဲခံထားရတဲ့ ပိတ္စ

တြန္႔ေၾကေနေသာ အမ်ိဳးသမီး၀တ္ လံုခ်ည္မ်ား

ဖိနပ္မ်ားက ဖရိုဖရဲ လက္ကိုင္စပီကာတို႔ ျပန္႔က်ဲ

အဲ့ဒီ့မွာ

ငါတို႔ ေရးခဲ့တဲ့ ငါတို႔သမိုင္းရဲ႕ ေသြးေတြရွိတရ္

 

ညေပါင္းမ်ားစြာကို ေသာက္သံုးခဲ့ရေသာ လမ္းမ

ဘြတ္ဖိနပ္ၾကမ္းေတြ မိုးရြာသြားတာကို ခံခဲ့ရေသာ လမ္းမ

ညည္းတြားရိႈက္သံေတြ ကို အတိုင္းသားၾကားခဲ့ရတဲ့ လမ္းမ

အဲ့ဒီ့လမ္းမကို တူးေဖာ္ၾကည့္ရင္

အစိမ္းလိုက္ေဖာက္ခံထားရတဲ့ ငါတို႔ေက်ာင္းသားေသြးေတြကို

အရွင္လတ္လတ္ ေတြ႔ရမယ္

 

ငါေလွ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းမအေၾကာင္းက

နားေထာင္သူတိုင္းကို ၀မ္းနည္းေစတယ္ငိုေၾကြးေစတယ္

နားေထာင္သူ အမ်ိဳးသားတို႔ အံၾကိတ္

နားေထာင္သူ အမ်ိဳးသမီးတို႔  ေတာက္ေခါက္

ဒီလမ္းမဟာ သမိုင္းရဲ႕ ခါးရိုးရွည္ပဲ

သူ႔ကိုဖ်က္စီးရင္ အနာဂါတ္ဟာ ၿပိဳလဲသြားလိမ့္မယ္

ဘယ္သူကမွ ဖ်က္စီးပစ္လို႔ မရ

 

ငါေလွ်ာက္ေနတဲ့ လမ္းအေၾကာင္းက ေျပာရရင္ ရွည္လ်ားတယ္

စာရြက္ေပၚမွာ ခ်ေရးလိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ စာရြက္ေတြ

ကုန္သြားမယ္ရွိသမွ် မွင္ေတြ ကုန္သြားမယ္

ငါဟာ အဲ့ဒီ့လမ္းေပၚမွာ ရင္ကိုဖြင့္လို႔အသက္ကိုေပးလို႔

လက္ထဲမွာေက်ာင္းသားေတြပိုင္တဲ့ ခြပ္ေဒါင္းအလံကို ကိုင္လို႔

ယံုၾကည္ခ်က္အျပည့္နဲ႔ ေလွ်ာက္လွမ္းေနတယ္

 

စင္စစ္မိုးျပိဳခဲ့တာေတာ့ အမ်ားပါပဲ

ဒါေပမယ့္ ငါဟာ ယုန္သူငယ္လို ေျပးလႊားရတာ မုန္းလွျပီ

လူပဲကြယ္

ေအးေအးေဆးေဆး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနခ်င္တာေပါ့

ငါ့အကိုေတြ အမေတြ လမ္းမေပၚမွာ အတံုးအရုန္း

လဲေနတာျမင္ရေတာ့လည္း ထူေပးခ်င္တာေပါ့

ဘာမဆို အတုန္းအရုန္း လဲျပိဳေနတဲ့ ကာလၾကီးမွာ

အရာရာကို ထူမတ္ေပးလိုက္ခ်င္တာ ငါ့ဆႏၵပါပဲကြယ္

 

မိုးေသာက္ပါေစ

အလင္းေရာက္ပါေစ

အေမွာင္ထဲမွာ ငါတို႔ေတြဟာ မ်က္လံုးေတြ

ကန္းမတတ္ ေနခဲ့ၾကရတာ မဟုတ္လား

ဒါေတာင္ တခ်ိဳ႕က အေမွာင္ကိုမွ ၾကိဳက္ခ်င္ၾကေသး

ေအးေလ

သူတို႔ မိသားစုဟာ အေမွာင္မွာမွ ထမင္း၀ၾကမွာကိုး

 

သူတို႔ အေမွာင္မွာ ထမင္း၀ဖို႔ အတြက္

အလင္းလိုခ်င္တဲ့ ငါတို႔က အငတ္ခံ

သဘာ၀တရားဟာ သစၥာေဖာက္ခဲ့ေလသလား

ကဲပါျပီးတာေတြ ျပီးပါေစေတာ့

ခုေတာ့ အေမလည္း ျပန္ေရာက္လာျပီ

ငါတို႔ေရွ႕ေဆာင္ ငါတို႔လမ္းျပၾကယ္ ငါတို႔ရဲ႕

အကိုလည္း ျပန္ေရာက္လာျပီပဲ

တို႔ မိသားစုေလးဟာ အေမွာင္ေတြထဲက လြတ္သြားမွာပါ

 

အခု

တို႔ေတြရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဟာ ေတာက္ပလာလို႔

တို႔ေတြဟာ ပီတိကိုယ္စီနဲ႔ ျပံဳးေနၾကရျပီ

ေအးေလတို႔ေတြဟာ ထာ၀ရ ေအာင္နိုင္သူေတြပဲဟာ

ခဏတစ္ျဖဳတ္ေတာ့ ငိုေၾကြးခဲ့ရတာေပါ့

                                               ေရႊ   ကယ္   မိုး

In: ကဗ်ာ Posted By: Date: May 15, 2012
Comment #1

phat shu arr pay twar par d,

commentinfo By: ei lay at May 15, 2012

Leave Comments

Name*

Email*
Website
Email me whenever there is new comment