Professional Authors

စိတ္

၁။ ဏုျမဴလက္နက္ စြမ္းအင္ထက္လည္း
    မဖက္ျပိဳင္ရာ စိတ္ကသာ၏
   လွ်ပ္၀ါမိုးၾကိဳး  လွ်င္တန္ခိုးလည္း
   တူနိုးဆိုင္လာ  စိတ္ကသာ၏
   မဟာသမုဒ္  နက္လွဟုတ္လည္း
   မယုတ္မွန္စြာ  စိတ္ကသာ၏
   ၀ါေယာအနွံ ့  ပ်ံ ့သည္ထက္လည္း
   ကဲတက္သခ်ၤာ  စိတ္ကသာ၏
   မဟာပထ၀ီ  ေလးသည္ထက္လည္း
   စီးသည္ခ်ိန္မွာ  စိတ္ကသာ၏
   စြမ္းပါဘိျခင္း  သည္စိတ္မင္း ။     ။

၂။စြမ္းပါဘိျခင္း  သည္စိတ္မင္းကို
   သိမ္းသြင္းမပိုက္  အလိုလိုက္က
   မိုက္၍မဆံုး  ကမၻာသုဥ္းလည္း
   မိုက္ဦးမည္သာ  မတန္ပါတည့္
   ေကာဓာၾကီးသူ  စိတ္မူအထဲ
   ငရဲမီးလွွ်ံ  ေလာင္ရွိန္ထန္၏
   ထက္သန္ရာဂ  ထူလွသသူ
   စိတ္တြင္မူကား  ညႈိ ့ယူငင္ျငား
    စပါးၾကီးေျမြ  အျမဲေခြ၏
   မိုးေျမမျမင္   ေစာင္မာန္အင္နွင့္
   ငါပင္ငါသာ ႏႈိင္းစရာဟု
   ေမာက္မာသသူ  စိတ္၀ယ္မူကား
   လူလူစြင့္ကြန္ ့  မီးပံုးပ်ံလွ်င္
   တရံမစဲ  ပ်ံတက္ကဲ၏
   ပုလဲအတူ  ျဖဴစင္သူေတာ္
   စိတ္၌ေသာ္မူ  ရွင္ေက်ာ္ပရေမ
   ကိန္းလွ်က္ေနသည္
   ေထြေထြဖန္ဆင္း  စိတ္ဇာတ္ခင္း ။     ။

၃။ ေထြေထြဖန္ဆင္း  စိတ္ဇာတ္ခင္းကား
   က်ယ္၀န္းလွဘိ တိုင္းမသိတည့္
   ႏႈိင္းခ်ိတင္တင္  ရႈဆင္ျခင္ေသာ္
   ၾကည္လင္သဒၶါ  ရႊင္ျဖာပြားျပံဳး
   သူ ့နွလံုး၌  လွဆံုးတင့္ဆန္း
   ျမတ္ေလးပန္းလည္း  ပြင့္လန္းသြယ္သြယ္
   ရနံ ့ျခယ္၏ ။
   ႏႈန္းဆြယ္ကိုယ္ခ်င္း  စာနာလွ်င္း၍
   ပိုက္သြင္းျမဲစြာ  ကရုဏာကို
   စြဲပါသသူ  သည္း၀ယ္မူကား
   ဆူဆူေတာင္ယံ  သတၱမၻန္မွ
   စံဖြယ္ၾကည္သာ  ယဥ္သီဒါလွ်င္
   လြန္စြာဧစိမ့္  ေခြ၀န္းျငိမ့္၏  ။
   မယိမ့္မယိုင္  ၾကံ့ခိုင္မွန္စြာ
   သစၥာေစာင့္သူ  ၀မ္း၌မူကား
   တူလတာရာ  ခ်ိန္စဥ္းသာလွ်င္
   ေရာင္၀ါတည့္မြန္း  အစဥ္ရႊန္း၏ ။
   စံညႊန္းျပဖြယ္  ပညာၾကြယ္၏ ။
   စိတ္၀ယ္မဏိ  ေဇာတိရေသာ္
   မ်က္ေ၀ေရာ္က
   မေနာ္မယ  ရတနာတို ့
   ထြန္းပလွ်ံလက္  ေရာင္ပ်ိဳးျပက္သည္
   စိတ္စက္ျဖစ္ခင္း  ေတြးၾကံလွ်င္း  ။

၄။ စိတ္စက္ျဖစ္ခင္း  ေတြးၾကံလွ်င္းေသာ္
   ဆံုးျခင္းသို ့ပင္  ေရာက္မထင္ခဲ ့
   ဆင္းသြင္မ်ိဳးျပား  ရႈရင္းပြား၍
   မျခားတိမ္နွယ္  အသြယ္သြယ္တည့္
   သြက္လွယ္သတိ  ေစစားဘိမူ
   သတၱိရွိသူ  စိတ္၌မူကား
   လိုဏ္ဂူျခေသၤ ့ 
   ခ်မ္းေျမ ့တည္ၾကည္  ေမြ ့ေလွ်ာ္သည္တည့္
   လူရည္ညံ့ညံ့  ငေၾကာက္ရြံ ့၏
   ေနာက္တြန့္စြဲသံုး  သည္းနွလံုး၀ယ္
   အရႈံးကိုပင္ 
   ေပးခ်င္ဆက္ဆက္  ဦးေခါင္း၀ွက္သည္
   ငွက္ကုလားအုပ္  မႈိင္ကုပ္ကုပ္တည့္
   ညစ္ပုပ္စဥ္းလဲ  ေဖာက္လြဲယုတ္မာ
   သစၥာယြင္းကြက္  ခင္ပြန္းဖ်က္၏
   ကြယ္၀ွက္၀မ္းတြင္း  ထဲစိတ္ရင္းေသာ္
   လွ်ိဳက်င္ကမ္းပါး  ပုန္းစားေျမေခြး
   ေတာင္ေကြး၀ကၤဘာ  မ်ားလွစြာ၏ ။
   ပညာမရွိ   မသိဆိုးရြား
   သူ စိတ္အားမူ  ဖိထားပိတ္သန္း
    ေမွာင္ထုလႊမ္း၍  မထြန္းဥာဏ္၀ါ
   မိုက္နက္စြာ၏  ။
   ဗ်ာပါ၀ိတက္  ေနွာင့္ယွက္ပူပင္
   ဘ၀င္မျငိမ္  သည္းသည္းအိမ္တြင္
   မိန္သန္ေလရူး  ေယာက္ယက္ကူးလွ်က္
   ေ၀ွ ့လူးသုန္သုန္  ခို းျမဴအံုလည္း
   မွိဳင္းမွဳန္ရီျပာ  လႊမ္းအုပ္ကာ၍
   ပညာသတိ  သိေ၀ဘိသည္
   စိတ္၏အဆင္းထုပၸတ္က်ဥ္း ။     ။
                      ပါေမာကၡ ဦးဧေမာင္
  
  
  
  

  

In: ကဗ်ာ,Others Posted By: Date: Jul 14, 2010
Comment #1

အရမ္းၾကိဳက္လို ့ပါ။ နဲနဲရွည္ေပမယ့္ ဆရာၾကီးရဲ ့ အေရးအသားကို ၾကိဳက္လြန္ လြန္းလို ့ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမ်ား အရသာရွိရွိ သံုးေဆာင္နိုင္ပါေစ

commentinfo By: Amara Mg at Jul 14, 2010

Leave Comments

Name*

Email*
Website
Email me whenever there is new comment