Professional Authors

PoemsCorner Authors

ခရမ္းျပာဝိုင္ (၁၁)

 

ခရမ္းျပာဝိုင္ (၁၁)

 

 

နိဒါန္းမဲ့ နိဂံုး …

မစခင္က ဆံုးၿပီးသားပါ

ညီမေလး ခရမ္းျပာ …

 

နိဂံုးရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြျဖစ္ရင္

အျပစ္တင္ထိုက္သူဟာ

႐ူးမိုက္မိတဲ့ ကိုယ္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

 

ဘယ္ေသာအခါမွ

ပန္မယ္မဟုတ္မွန္း

သိခဲ့ပါလ်က္နဲ႕

အလြမ္းဝုိင္ပြင့္ေတြ

ေဝေနေအာင္စိုက္ခဲ့မိတယ္ေလ

 

လတစင္းေတာ့ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူးကြယ္ …

ဒါေပမဲ့လည္း

ေရးေရးထင္ ျမင္သာ႐ံုေလးျဖစ္ျဖစ္

ညနက္နက္မွာ

လက္ကနဲ ေဝ့ခဲ့တဲ့

လင္းပ်ပ် ၾကယ္စင္ေငြ႕ေလး အျဖစ္နဲ႕ေတာ့

အလင္းတခ်ိဳ႕ ေဝႏုိင္ခဲ့ေလမလား …

 

နကၡတ္တုိ႔ အိမ္အျပန္၊

တိမ္ယံက အရိပ္ေႏွာင္းနဲ႕၊

နိမိတ္ေဟာင္းေတြ မခ်ိဳခဲ့ပါဘူး၊

အငိုတလွည့္ အျပံဳးတခါ၊

မုန္းစရာမွ မဟုတ္တာကြယ္ …

 

အိပ္မက္ဖူးေတြကို …

မင္းမခူးခဲ့ေပမဲ့ …

ဝိုင္တပြင့္ရဲ႕ ဝတ္ဆံေတြကို …

မင္းမပန္ခဲ့ေပမဲ့ …

မင္းကို လြမ္းတိုင္းေတာ့

ဂႏၳဝင္ပန္း႐ိုင္းေတြ

ကိုယ့္လက္ဖ်ားမွာ ပြင့္ၾကပါလိမ့္မယ္

ညီမေလး ခရမ္းျပာရယ္ …

In: ကဗ်ာ Posted By: Date: Sep 18, 2010
Comment #1

ခရမ္းျပာအတြက္ေတာ့
ကို ဟယ္ရီ ရဲ႕ ရင္ထဲမွာ
အလြမ္းကဗ်ာေတြ အျမဲ ပြင့္ေနမယ္ ထင္ပါတယ္…

commentinfo By: John Moe Eain at Sep 18, 2010
Comment #2

ခရမ္းျပာအတြက္ လြမ္းကဗ်ာဆက္ရတာေပါ့ မိုးအိမ္ရယ္ …

commentinfo By: harry at Sep 19, 2010
Comment #3

ကိုဟယ္ရီေရးတဲ့ လြမ္းကဗ်ာတိုင္းကို ခံစားေပးေနပါ့မယ္

commentinfo By: Gipsy Lay at Sep 19, 2010

Leave Comments

Name*

Email*
Website
Email me whenever there is new comment