အေမ. . . အေမသိပ္ခ်စ္တဲ့
ေသြးစက္ေသြးသားေတြကို
နွလုံးလွ နွလုံးသားလူသားေတြအျဖစ္
(ကၽြန္ေတာ္၊ကၽြန္မ)တို႕ကို
ေမြးဖြားလင္းလက္သန္႕စင္ေပးခဲ့တယ္
လင္းလက္လာမဲ့ ၾကယ္စင္ကေလးေတြ
ၾကယ္ေၾကြေလးေတြ မဟုတ္ရဘူးလို႕
အေမကိုယ္တိုင္ စေတးခံျပီး
ကၽြန္ေတာ္တို႕ကို ပုံျပင္သဖြယ္
ကဗ်ာေလးတစ္သြယ္
နားသြင္းခဲ့ေသးတယ္. . . အေမ

အေမ. .  . နွင္းမိုးေတြလို႕
ထင္မွတ္သတ္မွတ္ထားေပမဲ့
အေမကေလး. . . တကယ့္တမ္းက်
ျမဴခိုးေလးေတြ ေ၀ေနခဲ့တယ္
ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ သဘာ၀ကို
ခုခံတိုက္ခံၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ
အေမက အျပဳံးမပ်က္
ေမတၱာရွင္ မီးအိမ္ရွင္ေပါ႕
အေမဘ၀မွာ မီးစေတြ
ကုန္ခမ္းေအာင္ထိ
အေမ အစြမ္းကုန္ထြန္းညွိလင္းလက္ေပးခဲ့တယ္
အလင္းေရာင္ေတြလည္း
ဆီကုန္ရင္ ထပ္ျဖည့္လို႕
အေမက အလင္းေရာင္ဆက္ေတြ
မီးအစက္ေတြ ကူးေပးခဲ့တယ္. . .

ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ ေရစုန္မွာ
ကူးခတ္အသာေမွး ေပ်ာ္လူးခ်ိန္မွာ
အေမကေနေလး ေရဆန္ကို
ေမွ်ာ္လင့္ေနသူ တစ္ေယာက္
အေသအခ်ာမဟုတ္ဘူး
အေမဘက္ကသာ
ေရေတြ စီးဆင္းခ်င္ေနတာ
စမ္းက်ေရသံ ေအးျမသီတာ
တသြင္သြင္နဲ႕ အေမ
အျမဲမပ်က္ စီးဆင္းေပးေနတာ
သား ယတိျပတ္ က်ိန္၀ံပါတယ္
အေမရယ္. . .

အေတာင္ေတြစုံရင္ေတာ့
ဌာေနကို ျပန္ၾကတယ္တဲ့
ေျခရာၾကီးေတာ့ လူ၀င္ဆန္ျပီးတဲ့
ကိုယ့္အသိုက္နွင့္ကိုယ့္ေဆာက္ေနၾကခ်ိန္မွာ
အေမကို. . . ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြက
အသိုက္ေဟာင္းမွာ နားေနခဲ့ခုိင္းၾကတာလား
ထားပစ္ခဲ့ၾကတာလား . . . အေမ
သားကို. . . ခ်စ္တဲ့ေဇာနဲ႕ေတာ့
အေမ. . . နားလည္ေပးပါတဲ့ဆိုတဲ့
စကားတစ္ခြန္းနွင့္ အေမမ်က္နွာမလြဲလိုက္ပါနဲ႕
အေမ. . .
ကၽြန္ေတာ္တို႕ေတြ
ေျပာေနၾက စကားကေတာ့
အေမကို. . . အိမ္ဦးခန္းမွာ
ထားမယ္ဆိုတဲ့ စကားေလး. . .
ေနရာတိုင္းမွာေရာ
အေမက အိမ္ဦးခန္းမွာ
ၾကည္ျဖဴေအးခ်မ္းစြာျဖင့္
ေရာက္နွင့္ေနျပီးလား . . . အေမရယ္။     ။

နရီထက္
( ၂၇ ၊ ၾသဂုတ္လ ၊ ၂၀၁၀ )