Professional Authors

PoemsCorner Authors

ေအာင္ခ်ိမ့္႐ုပ္ရွင္ၾကည့္ျခင္း (ေအာင္ခ်ိမ့္)

ပန္းပြင့္မွ အခ်စ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္
ၾကားရတယ္။

အလုိမျပည့္ျခင္းျဖင့္
ဘ၀ကုိ ဖက္တြယ္ထားရဲသူမ်ားအား
သူရဲေကာင္းဟု ေခၚဆုိပါဘိ။

စာအုပ္တစ္အုပ္မွ ကစားစရာတစ္ခု
ေကာက္ရတယ္။

“ကမၻာရဲ႕ ေျမႀကီးအားလုံးမွာ
စားေသာက္ပင္ခ်ည္းစုိက္မလုိ႕”တဲ့။

ဥယ်ာဥ္ထဲမွာ လူေသအေလာင္းေပါ့
ေပ်ာ္က်ေနတယ္။
ေျမပဲဆားေလွာ္တစ္ထုပ္၀ါးလုိ႕။

ဒီဇုိင္းနဲ႕ ႐ွပ္အကႌ်ကုိ
႐ႈိးတုိးရွန္႕တန္႕၀တ္ၾကနဲ႕။
“အဓိပၸာယ္”တဲ့
သူကုိယ္တုိင္ကမွ အဓိပၸာယ္ရွိတာမဟုတ္တာ။

“လူ”. . .တဲ့
ဆုိက္ကားေပၚမွာေပါ့။
“လ”သြား ဒုန္းပ်ံထဲမွာေပါ့။
ဗင္းဆင့္ဗန္ဂိုး၏ အလုိအရ
“ကၽြဲႏြားမ်ားရဲ႕ ပုံတူေရးဆြဲရန္
တိရစာၦန္ကဲ့သုိ႕ ေနထုိင္ရန္လုိအပ္ခဲ့၏”
ေသာက္ေရတစ္ခြက္ ေသာက္ရခဲ့သည္။
ဘယ္ေလာက္ ထိတ္လန္႕ဖုိ႕ေကာင္းသလဲ
ျဖစ္ခဲ့ၿပီ. . .တဲ့
ျဖစ္ခဲ့ၿပီ. . .တဲ့
ဇန္န၀ါရီ၊ ၅ ရက္၊ တနလၤာေန႕
[ညီမေလးရယ္]
အမႈတစ္ရာေတြ႕ခဲ့ၿပီ။
သခၤါရေလာကထဲမွာ အဲသလုိ
လူအျဖစ္ရဲ႕ မာန္နတ္မ်ား
ျဖတ္သြားခဲ့၊ ရပ္နားခဲ့
ငါ့သမာဓိအားကုိ ဖြဲ႕ႏြဲ႕တယ္။

ေခါင္းမုိးက လရိပ္မွာ
ငါ့၀ိညာဥ္ဟာ ျမင့္ျမတ္ေနရဲ႕။
ခႏၶာကုိယ္ဟာသာ
အလင္းမႈန္မႈန္. . .
ေထာင့္ေကြးေလးတစ္ခုမွာ ထုိင္လုိ႕ေပါ့။

ေအာင္ခ်ိမ့္

In: ကဗ်ာ,ေအာင္ခ်ိမ့္ Posted By: Date: Jun 30, 2010

Leave Comments

Name*

Email*
Website
Email me whenever there is new comment