ငိုလိုက္ၾကစို႔သူငယ္ခ်င္း

ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ဟိုး…ကေလးဘ၀တုန္းက
ဆာလည္းငို နာလည္းငို လိုလည္းငို စိတ္မၾကည္လင္လည္းငို
ရႈိက္ႀကီးတငင္ငို အသံကုန္ငို လူးလိွမ့္ငို မရပ္မနားငို အားရပါးရငို
အဲဒီငိုျခင္းေတြထက္ ထူးကဲတဲ့အရသာ ဘယ္မွာမွမရွိ……။

ဒီေန႔အရြယ္ေရာက္ၿပီး ကၽြန္ေတာ္တို႔လူႀကီးေတြ ငိုရင္
အျမင္မေတာ္ဘူးတဲ့ ကေလးကလားတဲ့ ေပ်ာ့ညံ့သူတဲ့
ေယာက္်ားမပီသသူတဲ့ မရင့္က်က္သူတဲ့ အသည္းငယ္သူတဲ့
မငိုသင့္ဘူးတဲ့ မငိုရဘူးတဲ့ အသည္းမာရမယ္တဲ့
သူမ်ားထက္ဦးေအာင္ ၿပံဳးႏိုင္ ရယ္ႏိုင္မွ
ရင့္က်က္သူတဲ့ လူလိမ္မာတဲ့ လူ႔ပညာရွိတဲ့
ေယာက္်ားဆိုတာ မ်က္ရည္မက်ေကာင္းဘူးတဲ့…..။

အရြယ္ေရာက္ၿပီး တို႔လူႀကီးေတြဆိုတာလည္း
ဆာတတ္တယ္ နာတတ္တယ္ လိုအင္ဆႏၵေတြရွိၾကတယ္
တာေၾကာင့္ တို႔လူႀကီးေတြ ဘာေၾကာင့္မငိုၾကရမွာလဲ
ဆာေလာင္မႈေတြ နာၾကင္ခံစားမႈေတြ ပူပင္ေသာကေတြဟာ
ႏွလံုးသားမွာ ဦးေႏွာက္ေတြမွာ ဗလပြနဲ႔ေတာင္
အရြယ္ေရာက္ၿပီး တို႔လူႀကီးေတြ မငိုရေတာ့ဘူးတဲ့လား…..။

သိပ္ေတာ့မၾကာလွေသး ဟိုတစ္ေန႔ေလးတုန္းကမွ
ဘယ္သူတစ္စံုတစ္ေယာက္မွ မရွိတဲ့
မ်က္ခင္းလြင္ျပင္က်ယ္ အရပ္မွာ
ပက္လက္လွန္ၿပီးငို ေမွာက္ရပ္အိပ္ၿပီးငို
ငို………ငို……..…ငို………ငို…..…
စမ္းၿပီးငိုၾကည့္တာ မရလာတဲ့အခါ
၀မ္းနည္းအားငယ္လာၿပီး မ်က္ရည္ေတြေျမမွာက်
မႏုႆမ်က္ရည္ဆိုတာ ေမတၱာတို႔ရဲ႕
ဖူးပြင့္ျခင္း သေကၤတျဖစ္ေၾကာင္း
ေျမႀကီးမဟီ သက္ေသတည္ပါေစသတည္း…..။

မႏုႆ လူသားေတြဆိုတာ
အေသြး အသား ႏွလံုးသားေတြန႔ဲ
လူမွန္ရင္ လူဆန္စြာ အခက္အခဲေတြရွိမယ္
အလြမ္း အေဆြး အငိုေတြရွိမယ္
လူျဖစ္ကတည္းက မ်က္ရည္ေတြ မ်က္ရည္ကန္ေတြ
ပါးစပ္ေတြ နာရည္ေတြ ပါရွိလာတယ္
တာေတြကို အသံုးျပဳၿပီး မငိုၾကဘူးဆိုရင္
တို႔ေတြဟာ လူသားစစ္စစ္ရယ္လို႔ ေခၚထိုက္ပါ့မလား…..။

ျပင္းထန္တဲ့ စိတ္ဒဏ္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ ေတာင့္တင္းသြားတဲ့
ခႏၱာတစ္ခုလံုးရဲ႕အေၾကာအမွ်င္ေတြ ေျပေလွ်ာ့ေစဖို႔
ငိုေၾကြးျခင္းထက္ ေကာင္းတဲ့ေဆး ဘယ္မွာရွိလဲ
စိတ္ဒဏ္ရာေၾကာင့္ ပူေဆြး၀မ္းနည္းလာတဲ့အခါ
မငိုခ်င္တဲ့အေရာင္ ေဆာင္ထားျခင္းနဲ႔ လူသားေတြရဲ႕
ေမတၱာရည္ေတြ မေျခာက္ခန္းေစဖို႔
ငိုလိုက္ၾကစို႔ သူငယ္ခ်င္း
မင္းငိုရင္ ငါအားေပးႏွစ္သိမ့္မယ္
ငါငိုရင္ မင္းႏွစ္သိမ့္အားေပးပါ
ေယာက္်ားတို႔မ်က္ရည္ ေျမေပၚက်
မီးထေတာက္စမ္းပါေစ သူငယ္ခ်င္း……။

ခြန္ၾကယ္ျဖဴ(ဆီဆိုင္)