Professional Authors

PoemsCorner Authors

ငါတို့ေခတ္

ပညာဆိုတာနဲ့
သညာဆိုတာကို
ငါတို့ေတြကဲြရဲ့လား
ငယ္ငယ္ကတည္းကေခါက္ရိုးကိ်ဳးလာတဲ့
မီွခိုလိုစိတ္ေတြက
အသက္အစိတ္ေက်ာ္တာေတာင္
ေပ်ာက္ပါ့မလား
ကိုယ္ပိုင္အစြမ္းအစဆိုတာေတြက
မသံုးတာႀကာေတာ့
သံေခ်းအထပ္ထပ္နဲ့ေပါ့
နံေဘးကကူညီေပးမယ့္သူနဲ့
အဆင္သင့္ခူးခပ္ျပီးသားNoteေတြက
ဘ၀အတြက္ အာမခံခ်က္ရိွပါ့မလား…..
အရည္အေသြးနဲ့အေရအတြက္က
ငါတို့ေခတ္ေရာက္ကာမွ
ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်ေတာ့မွာလား
ပညာဆိုတဲ့ေရႊအိုးက
လူမခိုးေပမယ့္
အိုးေတာ့ေပါက္တတ္တယ္
အစကတည္းကမေရရာတဲ့သိျခင္းေတြက
အခ်ိန္ႀကာလာေတာ့ဖမ္းဆုပ္မရေတာ့တာ
မဆန္းပါဘူး
ငါတို့လူငယ္ေတြကမွ
ကိုယ့္အားကိုယ္မကိုးတတ္ရင္
အနာဂါတ္ကဘာအတြက္လဲ
တခါတေလက်ေတာ့
မွီခိုွရတာကသက္သာေပမယ့္
အနာဂါတ္ကိုေတြးမိရင္
ရင္ထဲကေလးတယ္
ေခတ္နဲ့အညီဆိုတဲ့စကား
ကိုယ့္ေျခေထာက္ေပၚမရပ္နိုင္ဘဲ
မစဲတမ္းေအာ္မေနပါနဲ့ေတာ့……….
အာမခံခ်က္နတၱိနဲ့ပညာေရးစနစ္ႀကား
ငါတို့မ်ိဳးဆက္ရဲ့အနာဂါတ္ေတြက
ေ၀…..ေ၀……….၀ါး…..၀ါး….။                 ။

In: ကဗ်ာ Posted By: Date: Mar 11, 2011
Comment #1

စုႏိုင္ အားေပးသြားတယ္
ရင္ထဲကခ်စ္ေနဖို႔ကိုေတာ့
မင္းခြင့္ျပဳေပးဖို႔ကို
ငါေတာင္းဆိုပါရေစကြာ…….။
အဲဒီစာသားေလး ေကာင္းတယ္

commentinfo By: genius.jinx28 at Mar 11, 2011
Comment #2

အိုးေတာ့ေပါက္တတ္တယ္
အဲဒါေလးေတာ့ သိပ္ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ။

commentinfo By: sawral at Mar 11, 2011
Comment #3

အဆင္သင့္ခူးခပ္ျပီးသားNoteေတြက
ဘ၀အတြက္ အာမခံခ်က္ရိွပါ့မလား…..
အရည္အေသြးနဲ့အေရအတြက္က
ငါတို့ေခတ္ေရာက္ကာမွ
ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးက်ေတာ့မွာလား
ၾကဳိက္တယ္….. အားလုံးကုိ…

commentinfo By: ေရႊငါး at Mar 12, 2011

Leave Comments

Name*

Email*
Website
Email me whenever there is new comment