က်ေနာ္တုိ.သူငယ္ခ်င္းထဲမွာ ကုိကုိၾကီး ဆုိတဲ.သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရွိပါတယ္။
သူ.ကုိက်ေနာ္တုိ.က “ကုိခုိျငီး” လုိ.ေခၚၾကပါတယ္။
ဘာလုိ.လဲဆုိေတာ. သူေရာက္လာျပီဆုိတာနဲ. ” ခက္တယ္ကြာ “ဆုိတဲ.စကားေလးကုိစျပီဆုိရင္

” သူ.သားေလးေတြ အတန္းထဲမွ ပထမ မရတာ “တုိ.
” သူ.ေရာင္းထားတဲ.ဘိနပ္ဘုိးေတြ အေၾကြးေတာင္းလုိ.မရတာ”တုိ.
“တရုပ္ဘက္က ေစ်းေပါေပါနဲ.ပုံလွလွေလးေတြ၀င္လာေတာ.သူထုတ္လုပ္တဲ.ဘိနပ္ေတြ အရင္ကေလာက္မေရာင္းရတာ”တို.
” တျဖည္းျဖည္းနဲ.ေငြရွာရတာ ခက္လာျပီ”တုိ.
” သူ.မိန္းမ အမ်ဳးိေတြ သူ.ဘက္က အမ်ဳိးေတြက သူ.အိမ္ကုိ အလွဴအိမ္လိုသေဘာထားျပီး လာစားေသာက္ေနၾကတာ”တုိ.ေပါ.ဗ်ာ။
သူ.မွာဘယ္လုိအဆင္မေျပတာေတြ စိတ္ညစ္ရတာေတြကို တေန.တမ်ဳးိမရုိးရေအာင္ ခရားေရလႊတ္ေျပာေတာ.တာပါဘဲ။
သူကေတာ. အက်င္.ပါေနလုိ. ေျပာတယ္ က်ေနာ္တုိ.ကလည္း သူေျပာတာကုိ ဒီဘက္က၀င္ျပီး ဟုိဘက္ေတာင္မေရာက္ဘူး ဒီဘက္ကျပန္ထုတ္လုိက္တယ္။
သူေျပာသမွ်ကုိဟာသလုိသေဘာထားၾကပါတယ္။
ဘာလုိ.လဲဆုိေတာ. သူ.မွာ ေနာက္ဆုံးေပၚကားရွိတယ္ ၊
လိမၼာတဲ.ပညာတတ္သားသမီးေတြရွိတယ္ ေတာ္တဲ.ဇနီးလဲရွိတယ္၊
တုိက္ရွိတယ္ လူမေနဘဲ၀ယ္ထားတဲ.ျခံေတြလဲ က်ေနာ္တုိ.သိတာကုိက ေလးေနရာ။
ဒါက မႏၱေလးျမဳိ.မွာေနာ္ ျပင္ဦးလြင္လို စစ္ကုိင္းလုိ ေနရာေတြမွာ၀ယ္ထားတာေတြရွိေသးတယ္။
သူမွာ ကူိယ္ပုိင္ထုတ္လုပ္တဲ.အမ်ဳးိသမီး စီး သားေရဘိနပ္လုပ္ငန္းကလဲ မွာတဲ.ေအာ္ဒါကုိေတာင္အလ်င္မီေအာင္မေပးနုိင္ေသးဘူး။
ဒါေတာင္သူက လာညည္းျပေနေတာ.က်ေနာ္တုိ.လုိ သူမ်ားဆီမွာ ဦးေႏွာက္နဲ.လုပ္အားကုိ အခ်ိန္ပုိင္းနဲ.ေရာင္းစားထားတဲ.သူေတြက
သူလာညည္းျပေနတာကုိ ဘယ္လုိျပန္ေျပာ ရမယ္ဆုိတာစကားလုံးရွာမေတြ.ေပါင္ဗ်ာ။
က်ေနာ္တုိ.က သူငုိခ်င္းခ်ျပီး ျပီဆုိတာနဲ.”ခုိျငီးေရး မင္းဘဲေျပာေတာ. မင္းက ဘာမွမျပည္.စုံတဲ. လူဆိုေတာ. မင္းဘဲျငီးပါ “လုိ.
သူ.ကိုအျမဲေျပာေလ.ရွိပါတယ္။

ျပီးခဲ.တဲ. ကဆုန္လျပည္.ေနက လုပ္ငန္းတစ္ခုကုိထူေထာင္ဘုိ.ၾကိဳးစားေနတဲ.လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္နဲ.
သူ.အသစ္ထူေထာင္မယ္.အလုပ္အေၾကာင္းနဲ.ဆက္စပ္လုိ. ေရာက္တတ္ရာရာ စကားစျမည္ေျပာျဖစ္ၾကပါတယ္။
သူမွာ.အသစ္ထူေထာင္မယ.္လုပ္ငန္းအတြက္ ေငြေၾကး ပူစရာမလုိပါဘူး ဒီအပုိင္းက အဆင္ေျပတယ္။
သူမွာခက္ေနတာက သူ.မွာ အတတ္ပညာမျပည္.စုံေသးဘူးလုိ.စိတ္ထဲမွာစြဲေနတယ္။
ျဖစ္ခ်င္ေတာ. ျပီးခဲ.တဲလက သူ ဘုရားဖူးအဖြဲ.နဲ.လုိက္သြားခဲ.ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက သူတုိ.နဲ.အတူ စီးပြားေရးလုပ္ငနး္ရွင္တစ္ခ်ဳိ.လဲ ပါပါတယ္။
အတူတူသြားၾကေတာ. လူၾကီးေတြက သူတုိ.ျဖတ္သန္းခဲ.ရတာေတြ လုပ္ငန္းအေတြ.အၾကဳံေတြကုိ
တစ္ေယာက္နဲ.တစ္ေယာက္အျပန္အလွန္ေျပာၾကတာကုိး။
ဒါေတြကုိနားေထာင္ရင္း သူကုိ္ယ္သူ ဘာမွမသိေသးပါလား ငါအမ်ားၾကီးလုိေသးပါလားလုိ. ေတြးမိေလ
သူ.ကုိယ္သူအားမရေလ သူထူေထာင္္မယ္.လုပ္ငန္းကုိ လုပ္ရမွာေၾကာက္လာေလ ျဖစ္လာပါသတဲ.။
က်ေနာ္နဲ.ေတြ.တဲ.အခ်ိန္မွာသူမွာ စုးိရိမ္စိတ္ေတြ နဲ.ျပည္.လုိ.ေနပါျပီ။

က်ေနာ္.ရုံးကကေလးမေလးတစ္ေယာက္က LCCI လယ္ဗယ္ 3ျပီးလုိ. AGGA ဆက္တက္ပါတယ္။
ပထမပုိငး္ေတာ.အုိေကပါတယ္ ရန္ကုန္ဆင္းေျဖတာ အမွတ္ေကာင္းေကာင္းနဲ.ေအာင္လဲေအာင္ခဲ.ပါတယ္။
ဒါေပမဲ.ဒီႏွစ္ ဒုတိယပုိင္းသြားေျဖခါနီးေရာ သူ.ၾကည္.ရတာ သနားစရာေကာင္းလာတယ္။
အားတဲ.အခ်ိန္ေလးဆုိစာအုပ္ဖြင္.ဖတ္လုိ္္က္ မ်က္ေစ.ေလးစုံမွိတ္လုိ. အလြတ္ျပန္ၾကည္.လုိက္။
ေခါင္းကုတ္လုိက္ ခပ္ေငးေငးေလးျဖစ္သြားလုိက္နဲ.။
မေန နုိင္လုိ. ေမးၾကည္.ေတာ.မွ အစက ရျပီးသား အထပ္ထပ္ေလ.က်င္.ျပီးသားစာေတြကုိ
ခုစာေမးပြဲသြားေျဖခါနီးလုိ. စာေတြျပန္ေႏြးလုိက္တဲ.အခါ အကုန္ေမ.သြားတာလုိလုိဘာမွမမွတ္မေတာ.တာလုိ.လုိျဖစ္ေနလုိ.
ငုိခ်င္စိတ္ေပါက္ေနပါသတဲ.။
သူတုိ.အျဖစ္ေလးေတြကို က်ေနာ္ေဘးက ၾကည္.ေနတဲ.သူဆုိေတာ. သူတုိ.ထက္ပုိျမင္သလုိပါ။
အဓိက ကေတာ. ကုိခုိျငီးေရာ လုပ္ငနး္ထူေထာင္မဲ.ကေလးေတြေရာ စာမရဘူးလုိ.ထင္တဲ.ကေလးမေလးေရာ မွာတူညီတဲ.အခ်က္က
သူတုိ.ရဲ.စိတ္ေတြကုိ သိပ္ကိုတင္းက်ပ္ေနလုိ.ပါ။
ကုိခုိျငီးကလဲ သူ.ကုိယ္သူ အဆင္မေျပဘူးထင္တယ္။
ဟုိကေလးကေတာ.သူ.ကုိယ္သူ အေတြ.အၾကဳံ အတတ္ပညာမျပည္.စုံဘူးထင္တယ္။မေအာင္ျမင္မွာကုိ အရမ္းစုိးရိမ္ေနရွာတယ္။
ကေလးကေလးကေတာ. စာေတြမရေသးဘူးထင္တယ္။စာေမးပြဲကခက္တယ္ အေအာင္နည္းတယ္ အသံၾကားထားေတာ. မေအာင္မွာကုိ စုိးရိမ္ေနျပန္ပါေရာ။
မိတ္ေဆြတုိ. ေရထဲမွာ ကုိယ္ေဖာ.ျပီးေနတာကုိေတြ.ဘူးမယ္ထင္ပါတယ္။
ကူိယ္ေဖာ.ေနေတာ.ေရထဲမွာေပၚေနပါတယ္။
က်ေနာ္တုိ.တစ္ေတြလဲ ေန.စဥ္ ဘ၀ကုိျဖတ္သန္းေနရာမွာ ကုိယ္ေဖာ.သလုိ စိတ္ကေလးကုိ ၾကိဳးစားလုိ.ေပါ.ေပါ.ပါးပါေလးျဖစ္ေအာင္
ေဖာ.ထားနုိင္မယ္ဆုိရင္ ……………………………………………………………..
ကုိေပါက္လက္ေဆာင္ အေတြးပါးပါးေလး